
โบราณสถานสวนจ้าวเฟิง (รวมศาลาหินอ่อนและสะพานเซียงฮวา)
ปัจจุบันโบราณสถานสวนจ้าวเฟิงตั้งอยู่ภายในสวนสาธารณะจงซาน ยังคงมีร่องรอยทางประวัติศาสตร์ เช่น ศาลาหินอ่อนและสะพานเซียงฮวา เป็นประจักษ์พยานถึงการเปลี่ยนแปลงของสวนและเมืองในเขตฉางหนิงตลอดกว่าร้อยปี
โบราณสถานสวนจ้าวเฟิง ศาลาหินอ่อน และสะพานเซียงฮวา ตั้งอยู่เลขที่ 780 ถนนฉางหนิง เขตฉางหนิง นครเซี่ยงไฮ้ (ภายในสวนสาธารณะจงซาน) ในปี 1914 สภาเทศบาลเขตเช่าได้ซื้อสวนแห่งนี้และที่ดินใกล้เคียง แล้วจัดวางให้เป็นแกนกลางของพื้นที่สวนภูมิทัศน์และสวนพฤกษศาสตร์ ปัจจุบันพื้นที่โบราณสถานได้รับการขยายเป็นสวนสาธารณะจงซาน มีลักษณะเด่นเป็นทัศนียภาพธรรมชาติ เช่น ต้นไม้ใหญ่ สนามหญ้า ป่าเขา และผืนน้ำ เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2017 ได้รับการประกาศเป็นแหล่งโบราณวัตถุที่ได้รับการคุ้มครองของเขตฉางหนิง
ศาลาหินอ่อนตั้งอยู่ทางด้านเหนือของสนามหญ้าขนาดใหญ่ในสวนสาธารณะจงซาน บริจาคโดยนางเอสรา ชาวต่างชาติ เสา ขั้นบันได พื้น และโครงระแนงด้านบนของศาลาล้วนสร้างจากหินอ่อนสีขาว ด้านหน้ามีกระถางดอกไม้หินอ่อนหนึ่งคู่ ด้านหลังศาลามีช่องเว้าทรงซุ้มสองช่อง ภายในมีรูปปั้นเทพธิดาสไตล์ตะวันตกทำจากหินอ่อน ในปี 1999 ได้รับการประกาศเป็นอาคารประวัติศาสตร์ดีเด่นของนครเซี่ยงไฮ้ และเมื่อวันที่ 5 เมษายน 2017 ได้รับการประกาศเป็นแหล่งโบราณวัตถุที่ได้รับการคุ้มครองของเขตฉางหนิง
เดิมสะพานเซียงฮวาตั้งอยู่หน้าวัดฝ่าหวาในเมืองฝ่าหวาซี (สร้างโดยพระฮุ่ยฉานในปีที่ 10 แห่งรัชศกไคเป่า สมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ หรือปี 970) หลังจากถมลำคลองฝ่าหวาปังในปี 1958 สะพานเซียงฮวาหน้าวัดฝ่าหวาจึงถูกย้ายมายังสวนสาธารณะจงซาน สะพานสร้างด้วยหิน ประกอบจากแผ่นหินยาวสามแผ่นวางเรียง และประกอบด้วยเสาหิน ราวกันตกหิน แผ่นกั้นหิน และสิงโตหินหน้าสะพาน ที่ปลายสะพานด้านใต้ทั้งสองข้างมีสิงโตหินแกะสลักจากหินแกรนิตหนึ่งคู่ วางในท่านั่งหันศีรษะไปด้านข้าง ฝีมือแกะสลักประณีต เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2017 ได้รับการประกาศเป็นแหล่งโบราณวัตถุที่ได้รับการคุ้มครองของเขตฉางหนิง













